Sermon 89

خطبه ۸۹-مردم پیش از بعثت (این خطبه طبق نقل برخی از شارحان در شهر کوفه ایراد شد) وصف روزگاران بعثت پیامبر (ص) خدا پیامبر اسلام را هنگامی مبعوث فرمود که از زمان بعثت پیامبران پیشین مدتها گذشته، و ملتها در خواب عمیقی فرو خفته بودند، فتنه و فساد جهان را فرا گرفته و اعمال زشت رواج یافته بود، آتش جنگ همه جا زبانه می‌کشید و دنیا بی نور، پر از مکر و فریب گشته بود، برگهای درخت زندگی به زردی گراییده و از میوه آن خبری نبود، آب حیات فرو خشکید و نشانه‌های هدایت کهنه و ویران شده بود، پرچمهای هلاکت و گمراهی آشکار و دنیا با قیافه زشتی به مردم می‌نگریست، و با چهره ای عبوس و غم آلود با اهل دنیا روبرو می‌گشت. میوه درخت دنیا در جاهلیت فتنه، و خوارکش مردار، و در درونش وحشت و اضطراب، و بر بیرون شمشیرهای ستم حکومت داشت. عبرت آموزی از روزگار جاهلیت ای بندگان خدا! عبرت گیرید، و همواره به یاد زندگانی پدران و براداران خود در جاهلیت باشید، که از این جهان رفتند و در گرو اعمال خود بوده و برابر آن محاسبه می‌گردند، به جان خودم سوگند! پیمان برای زندگی و مرگ و نجات از مجازات الهی بین شما و آن‌ها بسته نشده است، و هنوز روزگار زیادی نگذشته، و از آن روزگارانی که در پشت پدران خود بودید زیاد دور نیست. به خدا سوگند ! پیامبر اسلام (ص) چیزی به آن‌ها گوشزد نکرد جز آن که من همان را با شما می‌گویم، شنوایی امروز شما از شنوایی آن‌ها کمتر نیست، همان چشمها و قلبهایی که به پدرانتان دادند به شما نیز بخشیدند. به خدا سوگند، شما پس از آن‌ها مطلبی را ندیده اید که آن‌ها نمی شناختند، و شما به چیزی اختصاص داده نشدید که آن‌ها محروم باشند. راستی حوادثی به شما روی آورده مانند شتری که مهار کردنش مشکل است، و میانبندش سست و سواری بر آن دشوار است. مبادا آنچه مردم دنیا را فریفت شما را بفریبد! که دنیا سایه ای است گسترده و کوتاه، تا سرانجامی روشن و معین.