Sermon 100

خطبه ۱۰۰-درباره پیامبر و خاندان او (نوشته‌اند که این سخنرانی را در جمعه سوم ایام خلافت خود در سال ۳۵ هجری در روز جمعه ایراد فرمود) شناخت خدا ستایش خداوندی را سزاست که احسان فراوانش بر آفریده‌ها گسترده، و دست کرم او را برای بخشش گشوده است، او را بر همه کارهایش می‌ستاییم، و برای نگهداری حق الهی از او یاری می‌طلبیم، و گواهی می‌دهیم جز او خدایی نیست ویژگیهای پیامبر (ص) و گواهی می‌دهیم که محمد (ص) بنده و فرستاده اوست. او را فرستاد تا فرمان وی را آشکار و نام خدا را بر زبان راند. پس با امانت، رسالت خویش را به انجام رساند، و با راستی و درستی به راه خود رفت، و پرچم حق را در میان ما به یادگار گذاشت، هر کس از آن پیشی گیرد از دین خارج و آن کس که از آن عقب ماند هلاک گردد و هر کس همراهش باشد رستگار شود راهنمای این پرچم، با درنگ و آرامش سخن گوید، و دیر بپا خیزد، و آنگاه که برخاست سخت و چالاک، به پیش رود، پس چون در اطاعت او درآمدید، و او را بزرگ داشتید، مرگ فرا رسید و او را از میان شما برد، پس از او چندان که خدا خواهد زندگانی می‌گذرانید تا آنکه خدا شخصی را برانگیزاند که شما را متحد سازد، و پراکندگی شما را جبران نماید. مردم! به چیزی که نیامده دل نبندید، و از آنکه درگذشت مایوس نباشید، که آن پشت کرده اگر یکی از پاهایش بلغزد، و دیگری برقرار باشد شاید هر دو پا به جای خود برگشته و استوار ماند. تدوام امامت تا ظهور امام زمان (ع) آگاه باشید، مثل آل محمد (ص) چونان ستارگان آسمان است، اگر ستاره ای غروب کند، ستاره دیگری طلوع خواهد کرد (تا ظهور صاحب الزمان (ع)). گویا می‌بینم در پرتو خاندان پیامبر (ع) نعمتهای خدا بر شما تمام شده و شما به آنچه آرزو دارید رسیده اید.