Saying 289

در گذشته برادری دینی داشتم آنچه او را در چشم من بزرگ می‌نمود کوچک دیدن دنیا در چشم او بود شکم بر او سلطه‌ای نداشت آنچه را که نمی‌یافت آرزو نمی‌کرد و چون می‌یافت زیاده‌روی نمی‌کرد اکثر اوقات زندگیش ساکت بود و چون به سخن در می‌آمد بر سخنوران برتری داشت و عطش پرسش‌کنندگان را فرو می‌نشاند به ظاهر ضعیف و مستضعف می‌نمود ولی به وقت جد و جهاد او شیر بیشه بود و یا افعی دره حجتی (به میان) نمی‌آورد مگر آنکه داور (نهایی) بود و کسى را که عذرى داشت سرزنش نمى‌نمود تا آنکه عذر او را می‌شنید از درد خود شکوه نمی‌کرد مگر پس از بهبودی از آن آنچه را مى‌کرد مى‌گفت و اگر نمی‌کرد، نمی‌گفت و اگر در سخن گفتن بر او پیشی می‌گرفتند در سکوت شکست نمی‌خورد همواره بر شنیدن بیشتر از گفتن حریص بود و گاهى که او را دو کار پیش مى‌آمد می‌اندیشید که کدام به هوای نفس نزدیک‌تر است با آن به مخالفت بر می‌خاست پس بر شما باد چنین خصلت‌ها آن‌ها را فرا گیرید و بر سر آن با یکدیگر رقابت نمایید اگر نتوانستید به همه آن‌ها برسید بدانید بدست آوردن برخی از آن ارزش‌های اخلاقی بهتر از ترک کردن همه است.